De kracht van voorleven

Het leven voorleven, voordoen, een voorbeeld zijn. Hoe bewust sta jij er bij stil dat hoe jij voor jezelf zorgt een voorbeeld is voor jouw kinderen? Dat hoe jij omgaat met tegenslagen, verdriet, (ont)spanning en plezier precies is hoe jij jouw kinderen leert om hiermee om te gaan? Niet bewust, maar onbewust, door de manier waarop jij door het leven wandelt.

Kinderen doen jou, als moeder, van jongs af aan na, dat is hun manier van leren. Denk maar eens terug; hoe leerde je jouw kind zichzelf wassen onder de douche? Of hoe je kind al vanaf jongs af aan proost, al met hun eerste beker drinken. Precies, omdat ze het jou zien doen! Let er maar eens op of je jezelf hoort praten als je kind praat, of ze nu 4jaar of 18jaar zijn, hoe jij handelt beïnvloed hun. Zelf heb ik daardoor mijn mes en vork precies ‘verkeerd’ om in mijn handen tijdens het eten. Puur omdat ik vroeger tijdens het avondeten tegenover mijn vader en moeder zat en ik hun nagedaan heb. En zo zijn er tijdens jouw eigen opvoeding vast meer dingen ingeslopen door wat jouw ouders voorleefden; van praktische handelingen tot gedragspatronen die ondertussen in jouw volwassen leven verweven zitten.

Dit is precies waar ik mij bewust van werd toen ik burn-out raakte. Dat ik door de manier waarop ik mezelf kwijt geraakt was, door het leven rende, alles tegelijk deed en nooit rust nam onze kinderen het voorbeeld gaf dat dit normaal is. En dat is wat ik niet langer wilde. De burn-out heeft mij de ogen geopend.

Niet alleen wil ik een voorbeeld zijn voor mijn kinderen. Maar ook voor mijn partner, vrienden/vriendinnen, familieleden en iedereen die kracht haalt en een steuntje in de rug kan gebruiken. Want je hoeft het echt niet alleen te doen. Ik wil je laten ervaren dat het belangrijk is goed naar jezelf te luisteren en te voelen wat je nodig hebt op dit specifieke moment. Dat je niet altijd iets hoef te doen, dat voor jezelf kiezen niet egoïstisch is, dat ‘nee’ zeggen tegen een ander of tegen het stemmetje in je hoofd ‘ja’ zeggen tegen jezelf is. Ik hoop jullie te inspireren dit ook te doen: zorg goed voor jezelf.  

Daarnaast wil ik de taboe doorbreken, laten zien, een voorbeeld zijn, voor andere orthopedagogen en (GZ-)psychologen (en daarnaast natuurlijk iedereen!). Omdat ook psychologen burn-out kunnen raken. En omdat ook psychologen naar een psycholoog gaan. Is dat erg? Nee!

#dekrachtvanvoorleven